Recht op je doel af - Het sneeuwt klachten

Geplaatst op 19-12-2009 door Pauline Woudenberg

 

 

Interessant hoe Nederlanders reageren op sneeuw en andere zaken die enigszins afwijken van het normaal dagelijks leven. Nog geen drie dagen sneeuw en heel Nederland ontspoort. Aan de ene kant wordt er gretig gebruik gemaakt van de sneeuw. Zo werd er gesnowboard op de Groningse Vismarkt. Maar aan de andere kant kan sneeuw voor nogal aparte situaties zorgen. Gelukkig doet in de meeste gevallen de overheid haar uiterste best om de problemen zo snel mogelijk op te lossen. Is Nederland verwend door de overheid? Dat zou zo kunnen zijn, maar de meeste burgers blijken toch niet zo’n heel groot vertrouwen te hebben in de overheid wanneer er iets mis gaat…

 

Zo was in onze wijk de stroom uitgevallen. Niemand wist van gekkigheid meer wat hij moest doen, want televisie kijken en internetten was niet meer mogelijk. En dan houdt de creativiteit van de hedendaagse mens klaarblijkelijk op. Daarom kreeg iedereen opeens het geniale idee om naar buiten te gaan. En als het buiten donker is, dan kun je blijkbaar niet over straat zonder zaklantaarn. Terwijl het eigenlijk helemaal niet donker was, aangezien de sneeuw licht reflecteerde. Normaal zie je geen hond op straat rond die tijd. Maar opeens was de hele straat bezaaid met mensen, zwaaiend met een totaal overbodige zaklamp. Hevig discussierend over de sneeuw en het gebrek aan stroom.

 

Vervolgens zijn er dan ook nog van die heldere lichten die de gemeente gaan bellen met de mededeling ‘De stroom is uitgevallen.’ Goh. Iedereen moet dit nieuws ook meteen aan vrienden en familie doortelefoneren. Dus niet alleen was de stroom uitgevallen, maar het netwerk lag ook nog eens plat. Hoe ik dat weet? Omdat ik er zelf ook niet doorheen kwam met de telefoon. Waarschijnlijk is iedereen doodsbang dat de gemeente, en de staat in het algemeen, hen vergeet. ‘Laat dat Groningen maar zitten zonder licht en warmte’. Dit was ook het geval toen een jaar geleden een lek in een leiding zorgde voor waterschaarste. Dit duurde weliswaar zo’n drie uur, maar alles lag plat en iedereen ging als een bezetene water kopen bij de supermarkt. Binnen een half uur was alles op. Mijn huisgenoten en ik waren al bang dat we ons moesten wassen met Crystal Clear. En die zoete plakzooi wil je echt niet in je haren.

 

Ondanks de relatief snelle reactie van de overheid, hebben mensen blijkbaar toch niet echt het vertrouwen dat het allemaal goed komt binnen een redelijke tijd. Toen mijn huisgenootje en ik even naar de winkel gingen voor wat kaarsen, konden we onze ogen bijna niet geloven. De supermarkt stroomde over van mensen die conservenblikken aan het inslaan waren. Alsof ze zich aan het voorbereiden waren op een kernramp, een orkaan of de derde wereldoorlog. Hier en daar hoorde ik mensen zeggen dat ze bang waren voor ‘Amerikaanse toestanden’. Daar zakten burgers in elkaar, omdat ze opeens de achttien trappen van hun kantoorgebouw naar beneden moesten lopen. Lang leve de lift. Daarnaast kan stroomuitval zorgen voor diefstal en plundering door georganiseerde bendes. Voor je het weet valt dat schorem de Appie Heijn binnen. Je kunt beter je bruine bonen voor die tijd binnen hebben.

 

Misschien dat Nederlanders inderdaad wel een tikkeltje verwend zijn. Maar het houdt de overheid waarschijnlijk wel scherp. Ach, en zo’n winters tafereel heeft ook wel weer wat. Heerlijk hoe mensen zichzelf en elkaar opfokken. Het brengt mensen bij elkaar: in de trein hoor je wildvreemden de meest intieme gesprekken met elkaar hebben, door het noodweer. ‘Want het zou weleens je laatste treinreis kunnen zijn.’ Of wie weet staat straks de trein een paar uur stil in de weilanden van Moddergat. Dan kun je het maar beter gezellig maken met je medepassagiers. In die optiek zou de overheid de boel eens wat vaker in de soep moeten laten lopen. De studentenverenigingen hadden het allang door: gedeelde ellende zorgt vaak pas écht voor saamhorigheid.

 

980 keer bekeken | 3 reacties

 

 

Geef deze kennis door...

Reacties

Plaats een reactie

Naam: Email: Bericht: Vul getal in: