Recht & Student

Arrest van de week - HR 08-01-2010, LJN BK0163 El dedo en el arropera (=de vinger in de strooppot)

Geplaatst op 03-02-2010 door Site Admin

De HR wees deze week nogal wat civiele arresten (klik hier voor het overzicht), maar niet één ervan krijgt de (twijfelachtige) eer om door mij het label arrest van de week te mogen dragen.

Enkele van de uitspraken van 29 januari 2010 bespreek ik kort (als u op de LJN-nummers klikt, krijgt u de uitspraak in beeld).

Lehman Brothers

De oprichting van de Technische Hogeschool Twente (nu: Universiteit Twente) ter gelegenheid van mijn geboorte en de opening van een nieuw gerechtsgebouw in Almelo, vanwege mijn beëdiging tot advocaat, vallen in het niet vergeleken bij de feestelijkheden ter gelegenheid van mijn 44e verjaardag: het faillissement van de bank Lehman Brothers.

Sommigen beschouwen dat faillissement als het begin van een dominoramp, maar uit LJN BK3571 kunnen we weten dat Lehman minstens het derde dominosteentje was dat omviel.

De eerste was de Russische Stolichni Bank, die een groot aantal crediteuren had, waaronder Lehman Brothers. Lehman en andere schuldeisers legden len laste van Stolichni executoriaal beslag op een aandelenpakket (aandelen Amsterdam Trade Bank NV). De met de executie belaste deurwaarder (Touber, Van der Velden & Kassies in Amsterdam) stortte de opbrengst (2,8 miljoen Euro) op een derdenrekening. De beslagleggers werden het over de verdeling van de executieopbrengst niet eens. Terwijl de procedures daarover gaande waren, werd het derdengeld gehupsakeed met overboekingen naar rekeningen van Touber Beheer bv, Van der Velden Beheer bv, naar Kassies privé, en naar Jaguar Lease Nederland. (Zou niet moeten worden aangenomen dat het rijden in een Jaguar de schijn van insolventie oproept?)

Tegen de tijd dat de crediteuren overeenstemming hadden bereikt over de verdeling van het geld, was dat dus foetsie. Dat leidde tot tuchtzaken en strafzaken tegen betrokken deurwaarders.

Het leidde er ook toe dat het tweede dominosteentje omviel: het deurwaarderskantoor ging failliet en de Staat werd door de executanten aansprakelijk op de voet van 480 lid 3 Rv.

In deze cassatiezaak (BK3571) gaat het om de vraag of de Staat daarbij ook moet instaan voor vergoeding van de misgelopen rente, die op de kwaliteitsrekening zou zijn bijgeschreven als de deurwaarders niet zouden hebben zitten graaien. De Hoge Raad beantwoordt die vraag bevestigend, want de verplichtingen van de deurwaarder waarop 480 lid 3 Rv ziet behelzen mede de verplichting om van de bewaarder een marktconforme rente te bedingen.

Auteursrecht op lamparmatuur?

In LJN BK1599 is de vraag aan de orde of een lamparmatuur auteursrechtelijk is beschermd. In dit geval is dat niet het geval, omdat de keuzes die tot het uiterlijk leidden voortvloeiden uit technische uitgangspunten.

Termijn voor verzoek toepassing WSNP

LJN BK4947 leert dat een verzoek om tot de regeling van de WSNP kan worden toegelaten, zolang de behandeling van het faillissementsverzoek (eventiueel zelfs in appèl) nog niet is gesloten. De termijn van artikel 3 lid 1 Faillissementwet is dus niet fataal.

Het arrest van de week...

...is dus een arrest van een eerdere week; van 8 januari 2010 (LJN BK0163). De casus gaat over de vraag of een Nederlandse advocaat die ten behoeve van zijn cliënt contact heeft gelegd met buitenlandse collega’s, jegens zijn opdrachtgever voor hun gedragingen aansprakelijk is op de voet van 6:76. Die collega’s hadden nogal grote bedragen ingehouden op het geld dat ze voor de cliënt ontvangen hadden (Waarschijnlijk wilden zij ook een Jaguar).

In het arrest is de vraag aan de orde of het Hof er op juiste gronden vanuit is gegaan dat de cliënt (slechts) een contractuele relatie had met de Nederlandse advocaat en of dus de buitenlandse advocaten moeten worden aangemerkt als hulppersonen, zodat de Nederlandse advocaat voor hun gedragingen aansprakelijk is op de voet van 6:76.

In mijn bespreking heb ik vooral aandacht voor een tweede onderwerp dat aan de orde komt: de vraag of (als gegeven is dat de buitenlandse advocaten als hulppersonen moeten worden aangemerkt) het hof op goede gronden een beroep van de Nederlandse advocaat op de derogerende werking van redelijkheid en billijkheid verwierp.

Ik liep op het internet tegen nog enige feitelijke achtergrondinformatie aan. De Nederlandse advocaat had de claim natuurlijk aangemeld bij zijn aansprakelijkheidsverzekering (Nassau), die namens de aangesproken advocaat de procedurevoering (in eerste aanleg en appèl) tegen diens cliënt op zich nam. Toen die zaken door Nassau werden verloren, trok Nassau dadelijk de paraplu weg die de verzekerde advocaat aan de verzekering dacht te ontlenen.

Dat leidde dus tot nog meer geprocedeer: de verzekerde advocaat (en diens cliënt, die zich de verzekeringspenningen had laten cederen) vorderen dekking door Nassau. De Rechtbank Rotterdam (25 juni 2008, LJN BG3434) wijst die vordering toe, omdat het ontzeggen van de dekking was gebeurd op basis van een verkeerde interpretatie van de toewijzing van het arrest waarin het hof de vordering van de cliënt jegens de advocaat had toegewezen.

Volgende week...

...ontvangt u mijn wekelijkse post mogelijk met een dag vertraging: in de nacht van maandag op dinsdag. Ofschoon ik op het strand woon, ga ik namelijk een weekendje naar een ander strand.

Zonnige groet,

Jérôme de Jong van Lier.

572 keer bekeken | 0 reacties