Arrest van de week - HR 05-02-2010, LJN BK0870 Erfpachter Hoogheemraadschap

Geplaatst op 09-02-2010 door Site Admin

 

De civiele HR-jurisprudentie van 5 februari 2010

 

Op vier gevallen na waren de civiele uitspraken van afgelopen vrijdag allemaal 81 RO-arresten. Je moet wel erg welwillend denken, om het publiceren daarvan als zinvol te zien.

 

Het arrest van de week...

De HR deed uitspraak ik twee vrijwel identieke zaken waarin het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier als voorwaarde voor toestemming voor de overdracht van een erfpachtsrecht (5:91 BW) vereiste dat het erfpachtsrecht werd beëindigd. (Daarna zou er dan weer een nieuw erfpachtsrecht worden gevestigd, maar daarbij werd de canon zeer fors verhoogd). In de bijlage bespreek één van die twee uitspraken (LJN BK0870), waarin de Hoge Raad zich uitlaat over het beslissingskader dat de rechter heeft als hij vaststelt dat er geen redelijke grond is voor zo’n voorwaarde.

 

Twee andere...

De twee andere van de niet-81 RO-arresten introduceer ik kort.

 

Artikel 593 van het oude BW bepaalde dat voortdurende en niet zichtbare erfdienstbaarheden niet vatbaar waren voor bezit. Dat (en het overgangsrecht) heeft nadat op 1 januari 1992 het huidige BW werd ingevoerd nogal wat vragen opgeroepen over verjaring van bezit van zulke rechten. In LJN BK6588 staat de daarbij voor verkrijgende verjaring geldende eis van de goede trouw centraal.

 

De Hoge Raad oordeelt ten eerste dat de beoordeling van de eis van goede trouw dient plaats te vinden “naar het moment waarop daadwerkelijk een zodanige machtspositie ontstond van degene die zich op verjaring beroept met betrekking tot het desbetreffende goed, dat deze met ingang van 1 januari 1992 als bezitter daarvan heeft te gelden.”

 

Verder bevestigt de Hoge Raad: Zelfs als de bezitter te goeder trouw ontdekt dat hij geen rechthebbende is, heeft dit niet tot gevolg dat hij niet langer als bezitter te goeder trouw heeft te gelden.

 

Voor een bijzonder geval relativeert de Hoge Raad de regel van 3:23 (“Het beroep van een verkrijger van een registergoed op goede trouw wordt niet aanvaard, wanneer dit beroep insluit een beroep op onbekendheid met feiten die door raadpleging van de registers zouden zijn gekend.”). De Hoge Raad kent de verkrijger het beroep op de goede trouw wel toe, als hij ten onrechte uitging van het bezit van een recht, dat hij –zonder dat hij dat opmerkte- niet kreeg doordat de notaris een fout maakte in de akte waarbij hij zelf compareerde.

 

LJN BK6673 gaat over de vraag of de Nederlandse rechter bevoegd is in een arbeidsgeschil tussen Marokko en een werkneemster van de Marokkaanse ambassade in Den Haag. Marokko heeft zich op staatsimmuniteit beroepen. Het Hof heeft dat verweer verworpen. In het cassatieberoep dat Marokko instelt oordeelt de Hoge Raad –kort gezegd- dat op de casus internationaal gewoonterecht van toepassing is en dat het daarin gesignaleerde streven naar terugdringen van staatsimmuniteit meebrengt dat de Nederlandse rechter bevoegd is.

 

Volgende week...

Vandaag over een week is het het hoogtij van het carnaval. Ik kan u zeggen: dat gaat hier bepaald niet onopgemerkt voorbij. Volgende week krijgt u van mij niet alleen juridische schrijverij, maar ook een blik op dat hoogtepunt van het Braziliaanse leven.

 

Zonnige groet (de regentijd komt maar niet goed op gang),

 

Jérôme de Jong van Lier.

 

1084 keer bekeken | 0 reacties

 

 

Geef deze kennis door...

Reacties

Plaats een reactie

Naam: Email: Bericht: Vul getal in: